Zwemmen in Zweden

Ervaringsverhaal

“Als we naar Zweden op vakantie gingen, moest het altijd naar een campingplek zijn waar gezwommen kon worden,” vertelt Klaasje Faber-Ferwerda. Op vakantie naar Zweden ging ze ruim dertig jaar lang, met haar man en af en toe ook met de kinderen. Op de foto die Klaasje vasthoudt zit ze dan ook als een ‘zeemeermin’ te drogen na een duik in één van de vele meertjes.

Klaasje Faber werd geboren in Mûnein, maar verhuisde na haar eerste levensjaar met haar ouders naar Oentsjerk. Daar groeide ze op, samen met haar broer. Op haar achttiende ontmoette ze haar man. “Toen ik hem leerde kennen, was mijn mooie leven achter de rug”, vertelt Klaasje gekscherend. “Het is allemaal goed gekomen hoor, want het is een hele lieve man.” Samen met hem kreeg Klaasje zes kinderen, waaronder een tweeling.

Een plek met water
Het gezin trok er in de vakantieperiodes graag op uit, waarbij het water altijd trok. Was het geen Zweden, dan werd het een vakantie op Vlieland. Daar maakte Klaasje graag elke dag een plons in de Noordzee. Maar ook aan Zweden bewaart ze goede herinneringen. “We hebben er veel plezier gehad, ondanks dat het niet altijd mooi weer was. Ik weet nog dat het er zo mooi groen was, met alle bomen die in bloei stonden.” Klaasje Faber mocht graag zwemmen, dus zochten ze altijd een plek uit met water in de buurt. Zo trokken ze met de caravan van de ene naar de andere camping. “Er is geen plek in Zweden waar we niet geweest zijn.”

Ook thuis werd er graag gezwommen, bijvoorbeeld in het zwembad of wanneer het kon in het Eeltsjemar. Daarnaast zong Klaasje graag bij het koor van de plattelandsvrouwen en breide en borduurde ze graag.

Nu haar ogen een stuk minder zijn, gaat het handwerken niet meer, maar er is nog genoeg om van te genieten, zoals van haar grote familie. “Ik heb maar liefste twaalf kleinkinderen en vijftien ‘over kleinkinderen’, een hele schare, waar ik volop van geniet.”

Klaasje Faber-Ferwerda woont met haar man in Gytsjerk.

  • Genieten van buiten zijn

    Ervaringsverhaal

    De zeemeermin. Zo noemt Tietje Scherstra-Bonnema zichzelf weleens. Ze groeide als jongste in een gezin met vijf dochters en drie zonen op in ‘het Seylhus’ aan de rand van de zeedijk bij Oosterbierum. Ze was veel buiten en vooral de zee trok. Nu is ze 93 jaar en het liefst nog elke dag even buiten. Voor een wandeling of een tochtje op de duofiets.

    Afbeelding
    Tietje Scherstra-Bonnema
  • Afwijkend typetje

    Ervaringsverhaal

    Aren Vroegindeweij vond alles leuk aan lesgeven. Dit deed hij dan ook vele jaren na het afronden van de Kweekschool. “In die tijd was je met een hoofdakte bevoegd voor acht vakken.” Tot midden jaren ’70 gaf hij les in Amsterdam aan de Kweekschool. “Ik was een afwijkend typetje”, vertelt Aren. ”Ik maakte de studenten namelijk zelf verantwoordelijk voor de lessen.

    Afbeelding
    Aren Vroegindeweij
  • De reis van mijn leven

    Ervaringsverhaal

    Theo Stockmann, geboren op 19 april 1949 in Dronryp, was 21 toen hij samen met twee kameraden in een VW Variant vertrok uit zijn geboortedorp. Waar ze heen zouden gaan wisten ze nog niet. Alleen dat ze richting het Verre Oosten zouden gaan. Zijn moeder stimuleerde het avontuur. Vader stond hem met tranen in de ogen uit te zwaaien.

    Afbeelding
    Theo Stockmann

Wij gebruiken cookies op deze website.

Lees onze privacyverklaring